Σε φωτοβολταϊκά έργα επί στεγών ή δωμάτων, αξιολογούνται η φέρουσα ικανότητα της κατασκευής, η διαθέσιμη επιφάνεια, ο προσανατολισμός, οι σκιάσεις, η πρόσβαση, οι οδεύσεις καλωδίων και η σύνδεση με την υφιστάμενη ηλεκτρική εγκατάσταση.
Σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς επί εδάφους, ο σχεδιασμός λαμβάνει υπόψη τη γεωμετρία του χώρου, τη χωροθέτηση του εξοπλισμού, τις θεμελιώσεις, τις αποστάσεις μεταξύ των σειρών, την πρόσβαση για λειτουργία και συντήρηση, την απορροή των ομβρίων, τη γείωση και τις απαιτήσεις διασύνδεσης με το δίκτυο.
Το τεχνικό αντικείμενο περιλαμβάνει την επιλογή και διάταξη των φωτοβολταϊκών πλαισίων, των βάσεων στήριξης, των αντιστροφέων, των καλωδιώσεων DC και AC, των διατάξεων προστασίας, των ηλεκτρικών πινάκων, του εξοπλισμού μέτρησης και της υποδομής τηλεπαρακολούθησης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ασφάλεια, στην ευκολία πρόσβασης για συντήρηση και στις διαδικασίες δοκιμών, ώστε το σύστημα να λειτουργεί, να ελέγχεται και να συντηρείται αποτελεσματικά σε όλη τη διάρκεια ζωής του.
Μετά τη σύνδεση με το δίκτυο, η απόδοση της εγκατάστασης υποστηρίζεται μέσα από προληπτική συντήρηση, παρακολούθηση παραγωγής, ελέγχους αντιστροφέων και στοιχειοσειρών, διάγνωση βλαβών, αξιολόγηση καθαρισμού των πλαισίων και διορθωτικές παρεμβάσεις όπου απαιτείται.
Αυτή η προσέγγιση περιορίζει τους χρόνους εκτός λειτουργίας, εντοπίζει έγκαιρα πιθανές απώλειες απόδοσης και προστατεύει τη μακροχρόνια αξία της φωτοβολταϊκής επένδυσης.